Mist,

De ochtendmist hangt zwaar over de lage landen,

Spinnen hebben in hun natte webben weinig om handen;

Net als de trage draden van het web ontspint zich ook dit gedicht,

Het schrijven daarvan gaat moeizaam, ik zie even niet het “dichtlicht”;

Vanwaar die verandering, heeft dat te maken met de wisseling buiten,

Starend naar dat grijze sombere door de pas gewassen ruiten;

Tijd voor overpeinzing, denkend aan de dingen van weleer,

Leuke dingen, maar ook aan zaken met veel hartzeer;

Zou dat ooit wel slijten of blijft de gedachte aan bestaan,

Net zolang als wij hier op de aarde door het leven mogen gaan;

De mist begint al te vervagen, het licht breekt weer door,

Ook de geest gaat weer verruimen, wij gaan er weer voor;

Zoveel momenten om nog van te genieten, pluk de dag,

Slechts een klein moment waarop de mist onze geest versluieren mag;

Appie,

Akkrum, 26 september 2010